Σοκ έχει προκαλέσει η αυτοκτονία της 12 χρονης Κέιτλιν Νικόλ Ντέιβις στην πόλη Τζόρτζια των ΗΠΑ που
έγινε σε ζωντανή μετάδοση στο facebook!
Η αστυνομία της Σένταρταουν στην Τζόρτζια στις νοτιοανατολικές ΗΠΑ δηλώνει αδυναμία να εμποδίσει τη γρήγορη διάδοση στο Ίντερνετ του
βίντεο της αυτοκτονίας του κοριτσιού παρά τις επανειλημμένες
εκκλήσεις της και προσπάθειές της για να κατέβει.
Η Κέιτλιν Νικόλ Ντέιβις προέβαλε στη Facebook Live, την εφαρμογή
απευθείας μετάδοσης του ιστοτόπου, στις 30 Δεκεμβρίου, ένα βίντεο διάρκειας
περίπου 40 λεπτών στο οποίο βιντεοσκοπείται από το κινητό της τηλέφωνο να
βρίσκεται σε έναν κήπο, να κρεμάει ένα σχοινί σε ένα δέντρο και στη
συνέχεια να λέει αντίο στους φίλους και την οικογένειά της.
"Λυπάμαι που δεν είμαι αρκετά όμορφη. Συγγνώμη για όλα, πραγματικά
συγγνώμη, αλλά δεν μπορώ άλλο", λέει το κορίτσι προτού περάσει το σχοινί
γύρω από το λαιμό του και αυτοκτονήσει μπροστά στην κάμερα του κινητού του.
Σύμφωνα με την τοπική εφημερίδα Rome News Tribune, η Κέιτλιν Νικόλ
Ντέιβις είχε δημοσιοποιήσει στις 27 Δεκεμβρίου ένα άλλο βίντεο στο οποίο έλεγε
ότι έχει υποστεί σεξουαλική κακοποίηση από ένα μέλος της οικογένειάς της. Το
βίντεο αυτό κατέβηκε.
Ο λογαριασμός της στο YouTube έχει ήδη τεθεί εκτός σύνδεσης. Ωστόσο η
κυκλοφορία του βίντεο στο Ίντερνετ είχε ήδη πάρει φωτιά μέσα σε μερικές ημέρες,
καθώς διαδόθηκε από πολλούς χρήστες του Διαδικτύου που δεν δίστασαν να το
αναδημοσιεύσουν παρά το σοκαριστικό περιεχόμενό του.
Ο Κένι Ντοντ, επικεφαλής της αστυνομίας της κομητείας του Πολκ, δήλωσε στο
τοπικό τηλεοπτικό δίκτυο Fox 5 ότι έλαβε σωρεία μηνυμάτων από παντού στον
κόσμο, με τα οποία πολύς κόσμος του ζητούσε να ενεργήσει για να κατέβει το
βίντεο από το Ίντερνετ. Ωστόσο
όπως ομολόγησε αδυνατεί να σταματήσει τη διάδοση του βίντεο αυτού που
έγινε viral.
"Θέλουμε να το κατεβάσουμε για την οικογένειά της, αλλά και επειδή
μπορεί να δημιουργεί κάποιον κίνδυνο για τα άλλα παιδιά", δήλωσε ο Ντοντ
σε συνέντευξη που παραχώρησε την περασμένη Τετάρτη.
"Επικοινωνήσαμε με πολλούς ιστοτόπους. Μας ρώτησαν αν είναι
υποχρεωμένοι να το κατεβάσουν, αλλά κανένας νόμος δεν τους υποχρεώνει να το
κάνουν. Ωστόσο για μένα τίθεται θέμα απλώς ευπρέπειας", κατέληξε.
Σε επικοινωνία που είχε μαζί της το AFP,η αστυνομία του Πολκ αρνήθηκε να διευκρινίσει
περαιτέρω σχετικά με το θέμα αυτό.
1.Με
αφορμή την παραπάνω είδηση από την επικαιρότητα σκεφτείτε και απαντήστε στο
ερώτημα για ποιους λόγους κατά τη γνώμη σας η έφηβη μαθήτρια πήρε αυτή την
απόφαση; Γιατί τη δημοσιοποίησε;
2.Ποιοι
λόγοι συνήθως οδηγούν τους ανθρώπους σε αυτή την απόφαση να θέσουν τέρμα στη
ζωή τους.
3.Η
αυτοκτονία είναι ηρωική πράξη κατά τη γνώμη σας;
4.Ποια
είναι η διαφορά ανάμεσα στην αυτοκτονία
και την αυτοθυσία;
5.Με
ποια επιχειρήματα θα προσπαθούσατε να βοηθήσετε κάποιον που σας ανακοινώνει την
απόφασή τoυ
να δώσει τέλος στη ζωή του;
Francis Collins, Δ/της του Προγράμματος
Ανθρωπίνου Γονιδιώματος (Η.Π.Α.): Γιατί πιστεύω στον Θεό
Δήλωση του Francis Collins,
Δ/του του Προγράμματος Ανθρωπίνου Γονιδιώματος, στο CNN *
Είμαι επιστήμονας και πιστός και δεν βρίσκω καμία
σύγκρουση μεταξύ αυτών των δύο. Ως διευθυντής του Προγράμματος Ανθρώπινου
Γονιδιώματος έχω ηγηθεί συνεργασίας επιστημόνων για να διαβάσουμε τα 3,1
δισεκατομμύρια γράμματα του ανθρώπινου γονιδιώματος, του βιβλίου εντολών
του DNA μας.
Ως χριστιανός βλέπω το DNA,
κέντρο πληροφοριών όλων των ζώντων οργανισμών, σαν τη γλώσσα του Θεού και την
κομψότητα και την πολυπλοκότητα των ίδιων των σωμάτων μας και της υπόλοιπης
φύσης, ως αντανάκλαση του σχεδίου του Θεού. Ως μεταπτυχιακός φοιτητής στη
φυσικοχημεία τη δεκαετία του 1970 ήμουν άθεος, μη βρίσκοντας λόγο να υποθέσω
την ύπαρξη οποιασδήποτε αλήθειας, έξω από τα Μαθηματικά, τη Φυσική και τη
Χημεία. Στη συνέχεια, όμως, πήγα στην Ιατρική Σχολή και εκεί αντιμετώπισα
θέματα ζωής και θανάτου στο προσκέφαλο των ασθενών μου. Κάποτε, μια ασθενής
μου, με ρώτησε: « Εσείς σε τι πιστεύετε γιατρέ ; ». Αυτό με προβλημάτισε και
άρχισα να ψάχνω για απαντήσεις.
Αναγκάστηκα να παραδεχτώ ότι η επιστήμη, που αγαπούσα
τόσο πολύ ήταν ανίκανη να απαντήσει σε ερωτήματα, όπως: « Ποιο είναι το νόημα
της ζωής ; », « Γιατί είμαι εδώ ; », « Γιατί τα Μαθηματικά λειτουργούν έτσι κι
αλλιώς ; ». « αν το σύμπαν έχει αρχή, ποιος το δημιούργησε ; », « Γιατί οι
φυσικές σταθερές στο σύμπαν είναι τόσο λεπτά ρυθμισμένες, ώστε να επιτρέπουν τη
δυνατότητα των σύνθετων μορφών ζωής ; », « Γιατί οι άνθρωποι έχουν την αίσθηση
της ηθικής ; », « Τι συμβαίνει, όταν πεθαίνουμε ; ».
Είχα υποθέσει ότι η πίστη βασίζεται μόνο σε
συναισθηματικά και παράλογα επιχειρήματα και έμεινα έκπληκτος, όταν ανακάλυψα,
ότι μπορεί κάποιος να αναπτύξει πολύ ισχυρά επιχειρήματα για την πιθανότητα
ύπαρξης του Θεού πάνω σε ένα αποκλειστικά λογικό υπόβαθρο. Η αρχική αθεϊστική
μου βεβαιότητα, πως « ξέρω ότι δεν υπάρχει Θεός » αναδύθηκε τότε ως η πιο
αβάσιμη εκδοχή.
Καθώς εύστοχα έχει παρατηρήσει ο Άγγλος
συγγραφέας G.K. Chestetron, « ο αθεϊσμός είναι το
πιο τολμηρό δόγμα, γιατί είναι η υποστήριξη μιας καθολικής άρνησης. Αλλά η
λογική από μόνη της δεν μπορεί να αποδείξει την ύπαρξη του Θεού. Η Πίστη είναι
λογική συν αποκάλυψη και αυτή αποκάλυψη απαιτεί σκέψη τόσο με το πνεύμα, όσο
και με το μυαλό. Πρέπει να ακούσει κανείς τη μουσική, δεν φτάνει να διαβάσει
μόνο τις νότες στο πεντάγραμμο. Τελικά ένα άλμα πίστης είναι απαραίτητο.
Για μένα, αυτό το άλμα ήρθε στο 27ο έτος
της ηλικίας μου, όταν η αναζήτηση για να μάθω περισσότερα για τον Θεό με
οδήγησε στον Ιησού Χριστό. Εδώ παρουσιαζόταν ένα πρόσωπο με ισχυρότατες
ιστορικές μαρτυρίες για τη ζωή του, το οποίο έκανε εκπληκτικές δηλώσεις σχετικά
με την αγάπη προς τον πλησίον, οι δε ισχυρισμοί του, ότι ήταν γιος του Θεού
απαιτούσαν να πάρω μιαν απόφαση, για το αν ήταν πλανεμένος ή ήταν όντως ο γιος
του Θεού. Μετά από αντίσταση σχεδόν δύο χρονών έγινα ακόλουθος του Ιησού.
Ορισμένοι με ρώτησαν: « Δεν έχει εκραγεί το μυαλό σου;
Μπορείς να αναζητείς το πώς λειτουργεί η ζωή, χρησιμοποιώντας τα εργαλεία της
Γενετικής και της Μοριακής Βιολογίας και συγχρόνως να λατρεύεις ένα Δημιουργό
Θεό; Δεν είναι η εξέλιξη και η πίστη στο Θεό ασυμβίβαστες ; Μπορεί ένας
επιστήμονας να πιστεύει σε θαύματα, όπως η Ανάσταση ; ».
Στην πραγματικότητα δεν βρίσκω καμία σύγκρουση σ’ αυτά
και το ίδιο συμβαίνει με το 40% των ενεργών επιστημόνων που δηλώνουν ότι είναι
πιστοί. … Αλλά γιατί δεν θα μπορούσε η εξέλιξη να είναι το σχέδιο του Θεού για
τη Δημιουργία ; Είναι αλήθεια ότι αυτό είναι ασυμβίβαστο με μία, κατά γράμμα
ερμηνεία της Γένεσης αλλά ακόμη κι ο Ιερός Αυγουστίνος δεν ήταν
σίγουρος για την ακριβή ερμηνεία της καταπληκτικής αυτής ιστορίας της
Δημιουργίας. Το να προσκολληθεί κανείς σε κατά γράμμα ερμηνείες … δεν είναι
σοφό ούτε αναγκαίο … .
Εντυπωσιακή η ομολογία του Collins.
Ακόμη και μέσα απ’ τα επιστημονικά οχυρά της αθεΐας αναδεικνύει η Αγαθότητα του
Θεού επιστήμονες, οι οποίοι διακηρύττουν περίτρανα την πίστη τους! Θα ήταν ίσως
χρήσιμο να γίνουν δυο σχόλια.
Α. Ο Collins, όπως φαίνεται και στο
βιβλίο του « Η γλώσσα του Θεού » αποδέχεται πλήρως τη θεωρία της Εξέλιξης.
Ακριβώς λόγω της τοποθέτησής του αυτής, η ομολογία του κορυφαίου γενετιστή
εκθέτει ανεπανόρθωτα όσους χρησιμοποιούν τη θεωρία της εξέλιξης, σαν επιχείρημα
εναντίον της πίστης.
Β. Το βιβλίο της Γένεσης περιγράφει
γεγονότα, τα οποία, σύμφωνα με τις σύγχρονες κοσμολογικές αντιλήψεις συνέβησαν
σε διάστημα 14 δισεκατομμυρίων ετών. Το ιερό κείμενο αφιερώνει λίγες μόνο
σελίδες για τα γεγονότα αυτά και η αφήγηση απευθύνεται σε ανθρώπους κάθε
εποχής, μόρφωσης και ηλικίας. Κι ενώ το βιβλίο είναι Θεόπνευστο και η κάθε του
λέξη έχει σημασία, δεν αποτελεί επιστημονικό εγχειρίδιο, παρ’ ότι περιέχει
εντυπωσιακές επιστημονικές αλήθειες.
Η άπειρη σοφία του Θεού δεν μας έδωσε έτοιμες
επιστημονικές απαντήσεις, μας έδωσε όμως την ικανότητα και τις αφορμές για
επιστημονική διερεύνηση: «…πολλά απεσιώπησεν, τον ημέτερον νουν
γυμνάζουσα προς εντρέχειαν ( ευστροφία ), εξ’ ολίγων αφορμήν
παρεχόμενη επιλογίζεσθαι ( από λίγες αφορμές να συμπεράνουμε τα
υπόλοιπα )…» γράφει ο Μέγας Βασίλειος. ( ΕΠΕ 4, 72/4 ).
Το μέλλον θα δείξει τι οδό ακολούθησε η Πανσοφία του
Θεού για τη Δημιουργία της ζωής και του ανθρώπου. Ένα είναι σίγουρο. Ο Θεός δεν
απειλείται από τις επιστημονικές ανακαλύψεις! « Ου γαρ ελαττούται η επί
τοις μεγίστοις έκπληξις επειδάν ο τρόπος καθ’όν γίνεται τι των παραδόξων
εξευρεθή » ( δεν μειώνεται ο θαυμασμός μας για τα μεγαλεία της
δημιουργίας, όταν ανακαλυφθεί ο τρόπος με τον οποίο έγιναν ) λέγει ο Μ.
Βασίλειος, Εις την Εξαήμερον, Ομιλία Α’ , 10.
«… Έχω βρει ότι υπάρχει μία θαυμάσια αρμονία στις
συμπληρωματικές αλήθειες της Επιστήμης και της Πίστης. Ο Θεός της Βίβλου είναι
επίσης, ο Θεός του γονιδιώματος. Ο Θεός μπορεί να βρεθεί στον καθεδρικό ναό ή
στο εργαστήριο. Ερευνώντας τα μεγαλειώδη και θαυμάσια δημιουργήματα του Θεού, η
Επιστήμη μπορεί να γίνει ένα μέσο λατρείας », καταλήγει ο Collins.
* Η
συνέντευξη δόθηκε τον Απρίλιο του 2007. Χάρις στον Collins τα
αποτελέσματα της μνημειώδους έρευνας στο ανθρώπινο γονιδίωμα διατέθηκαν
ελεύθερα στη διεθνή κοινότητα. Ο Collins είναι διευθυντής του
Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας (NIH ) των Η.Π.Α. Στο βιβλίο του : « Η γλώσσα του Θεού.
Ένας επιστήμονας δίνει μαρτυρία για την πίστη » ( Ελληνική έκδοση Παπαζήση )
κάνει εκτενέστατη ομολογία πίστης.
Η απάντηση της
Ορθόδοξης Βιοηθικής στην πρόκληση της Ευθανασίας
17 Ιουλίου 2015
Τι σημαίνει ακριβώς ευθανασία; Πώς αποκρίνεται η
Ορθόδοξη διδασκαλία στις προκλήσεις της; Τις απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά
δίνει συνοπτικά η μελέτη της θεολόγου Νίκης Νικολάου για τη σχέση της
θεολογικής ανθρωπολογίας με τη Βιοηθική (προηγούμενη
δημοσίευση:http://bitly.com/1JIIHcZ).
3.2.12. Ευθανασία
Ετυμολογικά ο όρος ευθανασία σημαίνει αποθνήσκω με
ένδοξο θάνατο[398]. Στη σημερινή εποχή έχει άλλη σημασία. Παραπέμπει στον
ανώδυνο και εύκολο θάνατο. Το 1884 καθιερώθηκαν δύο μορφές ευθανασίας: η
ενεργητική ή θετική ευθανασία και η παθητική ή αρνητική ευθανασία. Η πρώτη
μορφή «περιλαμβάνει οποιαδήποτε παρέμβαση (για παράδειγμα, την ανώδυνη
χορήγηση θανατηφόρων φαρμάκων), η οποία αποσκοπεί στο να οδηγήσει τον πάσχοντα
στο τέλος νωρίτερα από ότι αναμενόταν»[399]. Η δεύτερη μορφή ευθανασίας «είναι
η έλλειψη κάθε παρέμβασης, η οποία θα παρέτεινε τη ζωή (για παράδειγμα, η
αποφυγή χορήγησης φαρμάκων στον ετοιμοθάνατο)»[400]. Η
ενεργητική ευθανασία είναι η επικρατούσα μορφή.
Μάλιστα, πολλές χώρες
έχουν δεχθεί την ευθανασία ως μια νόμιμη επιλογή θανάτου[401]. Το γεγονός αυτό,
όμως, δημιουργεί προβλήματα καθότι η ευθανασία αποκτά διαφορετική ερμηνεία.
Νοείται, πλέον, ως η «ηθελημένη θανάτωση ανιάτου ασθενούς, με τη συναίνεσή
του ή χωρίς αυτή, προς ανακούφισή ή απολύτρωσή του από την επιθανάτια οδυνηρή
αγωνία ή από αφόρητους πόνους, τους οποίους τα υπάρχοντα θεραπευτικά μέσα
αδυνατούν να καταπραΰνουν»[402]. Εξαιτίας αυτού, τα τελευταία χρόνια, έχει
εμφανιστεί στο προσκήνιο η εφαρμογή τεχνητής ευθανασίας, δηλαδή ο εκούσιος
τερματισμός της ζωής ενός ασθενή με την επίκληση ανθρωπιστικών και θρησκευτικών
επιχειρημάτων[403]. Μερικά από τα επιχειρήματα είναι η ελευθερία και η
αυτονομία του ατόμου και το δικαίωμα του ιατρού να δρα προς όφελος του ασθενούς
του κατά την κρίση του. Στα επιχειρήματα προστίθενται και ο οικονομικός
παράγοντας από την μεριά των ασφαλιστικών εταιρειών, οι οποίες πληρώνουν
σημαντικά ποσά για τη διατήρηση της ζωής ενός ασθενούς.
Στις περιπτώσεις που ο
ιατρός βρίσκει διάφορες τεχνικές για να δώσει τέλος στη ζωή του ασθενή, όπως
είναι η αναστολή της θεραπείας και η διακοπή της χορήγησης νερού και φαγητού,
τότε η ευθανασία είναι συνώνυμη με την ιατρικά υποβοηθούμενη αυτοκτονία[404].
Μερικές φορές και ο ίδιος ο ασθενής θέλει να θέσει τέρμα στη ζωή του. Αυτό
οδηγεί τον ιατρό σε δίλημμα: καλείται να επιλέξει εάν θα σεβαστεί το αίτημα του
ασθενούς ή εάν θα αρνηθεί το αίτημά του. Με το πρώτο σχετίζεται η προστασία της
αυτονομίας και με το δεύτερο η προστασία από την ανεπανόρθωτη βλάβη των
φαρμάκων[405].
Όσοι είναι υπέρ της
ευθανασίας, χρησιμοποιούν διάφορα επιχειρήματα για να υποστηρίξουν την άποψή
τους. Αρχικά, βασιζόμενη στην αυτονομία, υποστηρίζουν ότι ο ασθενής μπορεί να
τερματίσει τη ζωή του όποτε και όπως θελήσει. Επιπλέον, θεωρούν ότι αποτελεί
πράξη αγάπης και ευσπλαχνίας προς τον συνάνθρωπό τους. Θεωρούν ότι ο ασθενής θα
πεθάνει αξιοπρεπώς, αφού ο θάνατός του δεν θα είναι μια κατάσταση που θα τον
κάνει να ντρέπεται.
Συχνά η επιθυμία του
ασθενούς να τερματίσει τη ζωή του, δηλώνει ότι ο ασθενής πάσχει από κατάθλιψη.
Δεν έχει την κατάλληλη διαύγεια πνεύματος ώστε να λάβει σωστές αποφάσεις, αφού
αντιμετωπίζει διλήμματα ζωής και θανάτου. Επίσης, εξαιτίας των προβλημάτων που
του προκαλεί η ασθένειά του και του τρόπου αντιμετώπισής του από την κοινωνία,
του δημιουργείται η εντύπωση ότι η ζωή του δεν έχει νόημα και για αυτό είναι
καλύτερα να την τερματίσει. Να σημειωθεί ότι η ευθανασία εφαρμόζεται
περισσότερο στο γυναικείο φύλο. Όταν για παράδειγμα αρρωστήσει ο άνδρας, είναι
δεδομένο ότι θα τύχει φροντίδας από τη σύζυγό του. Όταν όμως αρρωστήσει η
γυναίκα, δεν θα τύχει της ίδιας φροντίδας. Με το ίδιο σκεπτικό αντιμετωπίζονται
οι ευπαθείς ομάδες, όπως είναι οι διανοητικά ανάπηροι ασθενείς και τα άτομα με
σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα. Από εδώ προκύπτει ακόμη ένα δίλημμα: το γεγονός
ότι οι ιατροί προχωρούν σε ευθανασία, όταν αυτά τα άτομα την ζητήσουν.
Το ζήτημα της
ευθανασίας δεν αφορά μόνο στον ασθενή. Αφορά και στην οικογένειά του και στους
φίλους του. Μπορεί τη δεδομένη στιγμή η οικογένεια και οι φίλοι του
ασθενούς να θεωρούν ότι η ευθανασία είναι προτιμότερη εξαιτίας των προβλημάτων
που αντιμετωπίζει ο ασθενής. Αργότερα, θα συνειδητοποιήσουν την πραγματικότητα
και τη σοβαρότητα της κατάστασης. Οι ψυχολογικές επιπτώσεις θα είναι
δραματικές. Θα προκληθεί λύπη και στεναχώρια σε συγγενείς και φίλους. Για αυτό
πρέπει να τυγχάνουν σωστής ενημέρωσης για τις συνέπειες της ευθανασίας και η
οικογένεια πρέπει να μην επηρεάζεται από τα λόγια των ιατρών.
Η ευθανασία είναι
κοινωνικό πρόβλημα. Όταν ένα μέλος της χαθεί, τότε η ίδια πάσχει. Η θανάτωση
ενός μέλους της, δείχνει ότι το συγκεκριμένο μέλος, ήθελε να εγκαταλείψει την
κοινωνία. Από τη μεριά της η κοινωνία, χάνει ένα μέλος που πρόσφερε στο
κοινωνικό σύνολο. Επομένως, η ευθανασία έχει κοινωνικές επιπτώσεις.
Νομιμοποίησή της θα σήμαινε τη δημιουργία μιας κουλτούρας όπου η ευθανασία θα
ήταν ένα προσβάσιμο αγαθό και η προστασία του ανθρώπου θα κλυδωνιζόταν[406].
ΜΕΛΕΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗΣ «Ο κ. Νικόλαος
Γεωργίου, 45 ετών, πατέρας 2 παιδιών και σύζυγος, βρίσκεται τετραπληγικός στο
κρεβάτι για 15 χρόνια μετά από αυτοκινητιστικό ατύχημα και παρά την περιποίηση
της οικογένειάς του ζητά επίμονα από την Ελληνική Δικαιοσύνη να του επιτραπεί ο
«αξιοπρεπής θάνατος» με τη χορήγηση φαρμάκου (ευθανασία). Με δεδομένο ότι στη
χώρα η νομοθεσία απαγορεύει μια τέτοια πρακτική, καλείται η ομάδα σας να
γνωμοδοτήσει αν θα πρέπει να του δοθεί το δικαίωμα αυτό ή να απορριφθεί το
αίτημά του».
Πριν λάβετε την
απόφαση με ψηφοφορία να σκεφτείτε και να
μελετήσετε :
1.Την
θέση της Βιοηθικής στην πρόκληση της Ευθανασίας.
2.Την
ψυχολογική κατάσταση και τη θέση του ασθενούς.
Στοχοθεσία:Α. Τα ναρκωτικά δεν αποτελούν εκδίκηση στην διάλυση της οικογένειας και την αδικία της κοινωνίας, ούτε καινούρια εμπειρία- αντίδοτο στην έλλειψη νοήματος στη ζωή, αλλά ήττα του νέου ανθρώπου, που παραιτείται από τη ζωή του
Β. Η Εκκλησία δεν είναι ειδική στο να απεξαρτήσει τους νέους από τα ναρκωτικά. Τους προτείνει όμως τη σχέση με το Χριστό που αναμορφώνει τη ζωή τους και τους βοηθά να έχουν μια στέρεη βάση ώστε να παλέψουν εναντίον των δαιμόνων που τους ποτίζουν καινούριες ζάλες
Καινούρια Ζάλη
(Μουσική, στίχοι, τραγούδι Τρύπες, από το δίσκο Ένα κεφάλι γεμάτο χρυσάφι )
Ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός, σε καίει, σε σκορπάει και σε παγώνει,
Μα εσύ σε λίγο δεν θα βρίσκεσαι εδώ, κάποιοι άλλοι θα παλεύουν με τη σκόνη!
Θέλεις ξανά ν’ αποτελειώσεις μοναχός ένα ταξίδι που ποτέ δεν τελειώνει,
Κάτω απ’ τα ρούχα σου ξυπνάει ο πιο παλιός Θεός, μες στις βαλίτσες σου στριμώχνονται όλοι οι δρόμοι!
Ποιοι χάρτες σου ζεστάνανε ξανά το μυαλό, ποιες θάλασσες στεγνώνουν στο μικρό σου κεφάλι,
Ποιος άνεμος σε παίρνει πιο μακριά από δω, πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι;
Σε ποιο όνειρο σε ξύπνησαν, βρεμένο λειψό, ποιοι δαίμονες ποτίζουν την καινούρια σου ζάλη,
Ποιος έρωτας σε σπρώχνει πιο μακριά από δω, πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι;
Το όνειρο που σε ‘φερε μια μέρα ως εδώ σήμερα καίγεται, σκουριάζει και σε διώχνει
Μια σε κρατάει στη γη, μια σε ξερνάει στον ουρανό, το ίδιο όνειρο σε τρώει και σε γλιτώνει!
Θέλεις ξανά ν’ αποτελειώσεις μοναχός ένα ταξίδι που ποτέ δεν τελειώνει,
Κάτω απ’ τα ρούχα σου ξυπνάει ο πιο παλιός Θεός, μες στις βαλίτσες σου στριμώχνονται όλοι οι δρόμοι!
Ποια νήματα σ’ ενώνουν με μιαν άλλη θηλιά, ποια κύματα σε διώχνουν απ’ αυτό το λιμάνι,
Ποια μοίρα σε φωνάζει από την άλλη μεριά, πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι;
Ποια σύννεφα σκεπάσαν τη στεγνή σου καρδιά, ποια αστέρια τραγουδάνε την καινούρια σου ζάλη
Ποιο ψέμα σε κρατάει στην αλήθεια κοντά, πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι;
Ποιες λέξεις μέσα σου σαπίζουν και δε θέλουν να βγουν, ποια ελπίδα σ’ οδηγεί στην πιο γλυκιά αυταπάτη
Ποια θλίψη σε κλωτσάει πιο μακριά από παντού, πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι;
Ποιοι χάρτες σου ζεστάνανε ξανά το μυαλό, ποιες θάλασσες στεγνώνουν στο μικρό σου κεφάλι,
Ποιος άνεμος σε παίρνει πιο μακριά από δω, πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι;
Σε ποιο όνειρο σε ξύπνησαν βρεμένο λειψό, ποιοι δαίμονες ποτίζουν την καινούρια σου ζάλη,
Ποιος έρωτας σε σπρώχνει πιο μακριά από δω, πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι;
Ποιες λέξεις μέσα σου σαπίζουν και δε θέλουν να βγουν, ποια ελπίδα σ’ οδηγεί στην πιο γλυκιά αυταπάτη,
Ποια θλίψη σε κλωτσάει πιο μακριά από παντού, πες μου ποιος φόβος σε νίκησε πάλι;
Ερμηνευτικά σχόλια
Καινούρια Ζάλη: πρόκειται για ένα συγκλονιστικό τραγούδι, ίσως από τα ακλύτερα που έχουν γραφτεί για τις εξαρτήσεις από τις ουσίες. Βλέπει τον εξαρτημένο ως νέο με όνειρα και διάθεση για πάλη κι αντίσταση, απογοητευμένο από την πραγματικότητα. Δεν είναι βέβαια πάντοτε αυτή η βάση της χρήσης ναρκωτικών, ωστόσο αρκετοί ψάχνουν μια ζωή με άλλη ποιότητα
Ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός: Τον νέο που είναι μπλεγμένος στα παιχνίδια των ουσιών δεν τον βοηθά ο χρόνος, γιατί αντί να καλυτερεύει, χειροτερεύει…
Κάτω απ’ τα ρούχα σου: Η μοίρα του χρήστη είναι ο θάνατος. Οι ουσίες κάνουν να ξυπνά μέσα του ό,τι πιο ωραίο σκεπτόταν στο παρελθόν, τα όνειρά του, όλοι οι δρόμοι που ακολούθησε….
Ποιος άνεμος σε παίρνει πιο μακριά από δω: Οι ουσίες είναι ένα ταξίδι, όλα στριφογυρίζουν μέσα στον εγκέφαλο του ανθρώπου, η απεραντοσύνη της θάλασσας στεγνώνει μπροστά στο χάος του νου του χρήστη, τίποτε δεν μπορεί να τον κάνει να ζει φυσιολογικά και να εκτιμά την πραγματικότητα, όπως αυτή είναι
Πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι: εδώ είναι το κλειδί της χρήσης της ουσίας. Φόβος για το αύριο, φόβος για την αποτυχία, φόβος για την έλλειψη επικοινωνίας με τους γονείς, με το περιβάλλον, με τις ιδέες, με το όνειρο. Δεν υπάρχει πλέον εχθρός για τους νέους, αλλά κάτι το απροσδιόριστο. Οι νέοι δεν έχουν κάτι για να παλέψουν εναντίον του, αλλά ζουν μέσα στη ρουτίνα. Αυτή η ρουτίνα δημιουργεί ανασφάλεια και ασυνείδητους προβληματισμούς, δημιουργεί τελικά τον φόβο. Παλιότερα υπήρχαν εχθροί, υπήρχε ο πυρηνικός πόλεμος, υπήρχε ο συντηρητισμός της κοινωνίας, υπήρχε η ιδεολογική αντίθεση, υπήρχε ακόμη και η θρησκεία ως όποιο του λαού (Μαρξ). Σήμερα;
Το όνειρο που σε ’φερε μια μέρα ως εδώ: Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από την απώλεια του ονείρου, το όνειρο της δικαιοσύνης, το όνειρο της ανθρωπιάς, το όνειρο της αλλαγής του κόσμου. Οι νέοι είχαν μέσα τους επαναστατικότητα και εκδήλωναν την αντίθεσή τους στην κοινωνία. Σήμερα υπάρχει μια αβάσταχτη προσγείωση στην πραγματικότητα, με αποτέλεσμα οι χρήστες, άτομα ευαίσθητα στην πλειοψηφία τους, να ονειρεύονται με τις ουσίες…
Σε ξερνάει στον ουρανό: Ο χρήστης νιώθει ότι βρίσκει τον Παράδεισο μέσα από την ουσία, το ίδιο το όνειρο τον τρώει (σώμα) και τον γλιτώνει (ψυχή)…
Καινούρια ζάλη: η στροφή που κάνει ο νους του ανθρώπου, η ζάλη που του φέρνουν οι ουσίες, το διαρκές παιχνίδι με το θάνατο, η ταχύτητα που κάνει τον νου να τρέχει, οδηγούν στη ζάλη των ουσιών, στη ζάλη της απαλλαγής από το ψέμα του κόσμου
Ποιες λέξεις μέσα σου σαπίζουν: ό,τι πνίγει τον άνθρωπο, που ο καθωσπρεπισμός και η υποκρισία της κοινωνίας δεν τον αφήνει να βγάλει και να ξεσπάσει…
Ποια ελπίδα σ’ οδηγεί στην πιο γλυκιά αυταπάτη: το ερώτημα αφάνταστο σκληρό. Η ελπίδα της ουσίας που οδηγεί στην γλυκιά αυταπάτη. Η αμαρτία δεν είναι έτσι, που ενώ στην αρχή φαίνεται γλυκιά, στην ουσία είναι πικρή και στυφή, σαν τα ξυλοκέρατα της παραβολής του ασώτου υιού…
πες μου ποιος φόβος σε νίκησε πάλι; το τέρμα του ανθρώπου που έμπλεξε με τις ουσίες είναι η απόλυτη ήττα από το φόβο. Του αξίζει η συμπάθεια, η προσευχή και η αγάπη μας, αλλά το μόνο φάρμακο είναι η μετάνοια…
Συμπεράσματα – Ερωτήσεις
1. Τα ναρκωτικά είναι ουσίες οι οποίες επηρεάζουν τον ανθρώπινο οργανισμό και καθιστούν τον άνθρωπο εξαρτημένο. Το περιεχόμενό τους είναι τοξικό. Αυτό σημαίνει ότι δημιουργούν εθισμό, καθώς επηρεάζουν τον ανθρώπινο εγκέφαλο και ιατρικά ο άνθρωπος τις ζητά. Είναι μύθος η διάκριση ανάμεσα σε μαλακά και σκληρά ναρκωτικά, καθώς κάθε ναρκωτικό είναι εξαρτησιογόνα ουσία.
2. Οι αιτίες διάδοσης των ναρκωτικών βρίσκονται στο οικογενειακό περιβάλλον και στον τρόπο που μεγαλώνει ο άνθρωπος. Χαμηλή αυτοεκτίμηση και αποφυγή ανάληψης ευθυνών από την μία, έλλειψη αξιών και πνευματικών στηριγμάτων από την άλλη οδηγούν στην αναζήτηση Παραδείσων ή τρόπων αυτο-επιβεβαίωσης. Οι παρέες και η ανάγκη της μαγκιάς συμβάλλουν σ’ αυτό, όπως και το ότι οι γονείς δεν έχουν μάθει να λένε όχι στα παιδιά. Παράλληλα, η απογοήτευση πολλών νέων ανθρώπων, όπως φαίνεται και από το τραγούδι, από την κατάσταση της κοινωνίας. Τέλος, το κύκλωμα διοχέτευσης ναρκωτικών είναι τεράστιας δύναμης, καθώς είναι ένα παγκόσμιο εμπόριο (μετά τα όπλα έρχονται τα ναρκωτικά)
3. Σε περίπτωση που κάποιος φίλος μας μπλέξει με τα ναρκωτικά δεν πρέπει να του δίνουμε χρήματα, να τον σπρώχνουμε ώστε να να τον δει κάποιος ειδικός, να προσευχόμαστε γι’ αυτόν και να προσέξουμε να μην μπλέξουμε κι εμείς μαζί του. Ας μην ξεχνούμε ότι δεν θέλει μόνο αυτός απεξάρτηση, αλλά και οι γονείς του
4. Η στάση της Εκκλησίας απέναντι στους εξαρτημένους είναι φιλάνθρωπη, προσευχητική, αγαπητική (σκληρή αγάπη, όχι χάιδεμα). Η επαφή και κοινωνία με το Χριστό, δίνει την δυνατότητα στο νέο που θέλει να ξεμπλέξει, να αποκτήσει δύναμη και να προσπαθήσει. Η Εκκλησία λειτουργεί στον τομέα της πρόληψης με τις αξίες που προτείνει
5. Το τραγούδι είναι καταπληκτικό, με στίχους αξεπέραστα δυνατούς. Μπορούμε να το ζήσουμε στην τραγικότητά του; Ποια είναι τα δικά μας όνειρα τελικά;
6. Μπορούμε να έχουμε χρήστες ναρκωτικών ως φίλους; Μας ενδιαφέρει η κοινωνική τους επανένταξη;
7. Ποιοι λόγοι οδηγούν τους νέους στα ναρκωτικά; (οικογένεια, μπούχτισμα από τα πάντα, περιέργεια, μαγκιά)
8. Ποια είναι η σημασία της μετάνοιας για να βγει ο άνθρωπος από την αυταπάτη της αμαρτίας;
Βοηθητικό κείμενο
«Έλεγε ο αββάς Παμβώ: Εάν έχεις καρδιά, μπορείς να σωθείς»!