Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ανθρώπινα δικαιώματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ανθρώπινα δικαιώματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2018

Για μια Παιδεία Ανθρωπιάς

«Σε αυτό τον κόσμο που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται τους άλλους. Πρέπει να αναζητήσουμε τον Άνθρωπο, όπου κι αν βρίσκεται». Γιώργος Σεφέρης

Όταν ο αρχαίος φιλόσοφος Διογένης γύριζε όλη την ημέρα στους δρόμους Αθήνας, κρατώντας ένα φανάρι και λέγοντας το περίφημο «Άνθρωπο ζητώ», πιθανότατα δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι η φράση αυτή θα αποδεικνυόταν τόσο επίκαιρη χιλιάδες χρόνια μετά. Και αυτό γιατί, καθώς η ανθρωπότητα βαδίζει ολοταχώς προς την Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση, φαίνεται ότι εξακολουθεί να ζητάει εναγωνίως όλο και περισσότερο τον Άνθρωπο. 

Σε μία εποχή εκπληκτικών ταχυτήτων και απίστευτων υλικών κατακτήσεων φαντάζει βεβαίως παράξενο να αναζητούμε ακόμη το ανθρώπινο στοιχείο. Πού ακριβώς βρίσκεται όμως το ηθικό στίγμα της εποχής μας; Σε αυτή τη διαρκή περιπλάνησή του στο χρόνο ο άνθρωπος δείχνει να έχει χάσει το δρόμο. Και αυτό γιατί μπορεί να έγινε υπεράνθρωπος μέσα από τις τεράστιες δυνατότητες που του εξασφάλισε η τεχνολογία, λησμόνησε όμως ότι πρέπει να παραμείνει Άνθρωπος. Τα αναρίθμητα λάθη του παρελθόντος που οδήγησαν σε μεγάλους πολέμους, τεράστιες καταστροφές αλλά και κοινωνικές αδικίες δεν κατάφεραν δυστυχώς να λειτουργήσουν αποτρεπτικά. Ταυτόχρονα, η αλματώδης πρόοδος δεν συνοδεύτηκε από μια αντίστοιχη αναβάθμιση της ηθικής μας ποιότητας.

Μπορεί να αυξήθηκε το κεφάλαιο των γνώσεών μας, όμως μειώθηκε το κεφάλαιο της ανθρωπιάς μας, καθώς η πρόοδος έγινε αυτοσκοπός αντί να τεθεί στην υπηρεσία του ανθρώπου. Σήμερα η ανθρωπότητα μπορεί να καμαρώνει για τα υψηλά επιστημονικά και τεχνολογικά της επιτεύγματα θα έπρεπε όμως να αισθάνεται βαθύτατη ντροπή για καθημερινή καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε διάφορα σημεία του πλανήτη.

Μια σειρά από τραγικές αντινομίες εξακολουθούν δυστυχώς να στιγματίζουν την εποχή μας. Ένας ανεπτυγμένος κόσμος που ζει  προκλητικά εις βάρος του Τρίτου Κόσμου και μια σειρά από σοβαρά παγκόσμια προβλήματα που εξακολουθούν να ταλανίζουν ως σύγχρονες μάστιγες την ανθρωπότητα. Πώς αλλιώς θα μπορούσε να εξηγηθεί ότι σε μια εποχή αλματώδους εξέλιξης  εκατομμύρια συνάνθρωποί  μας εξακολουθούν να έρχονται αντιμέτωποι καθημερινά με την πείνα, τη φτώχεια, την εξαθλίωση και την αδυναμία πρόσβασης σε πόσιμο νερό; Πώς είναι δυνατόν στον αιώνα της ψηφιακής επανάστασης να υπάρχουν εκατομμύρια αναλφάβητοι ενήλικες αλλά και παιδιά κυρίως στις χώρες της Ασίας και της υποσαχάριας Αφρικής; 

Με πόση ευκολία μπορεί να δεχθεί  κανείς πως εκατομμύρια κορίτσια κυρίως στην Ινδία και την Κίνα θεωρούνται «αγνοούμενα» λόγω της βρεφοκτονίας και της επιλεκτικής άμβλωσης; Ποιος τέλος θα μπορούσε να πιστέψει ότι η ανθρωπότητα μετά από δύο καταστροφικούς παγκόσμιους πολέμους εξακολουθεί να βιώνει τις τραγικές συνέπειες του πολέμου σε αρκετές γωνιές του πλανήτη;

Τα παραπάνω αποτελούν δυστυχώς ελάχιστα μόνο παραδείγματα καταπάτησης των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων που επιβεβαιώνουν απλώς την περίφημη φράση του Χέγκελ, σύμφωνα με την οποία «το μόνο που διδάσκει η ιστορία είναι ότι δε διδασκόμαστε τίποτα από αυτή». 

Μέσα σε αυτό το διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον των έντονων ανισοτήτων και των προκλητικών  αντιθέσεων το σύγχρονο σχολείο δεν μπορεί  να παραμένει ουδέτερο. Η παιδεία με την πραγματική και όχι με την τρέχουσα του όρου σημασία οφείλει να δίνει μια καθημερινή μάχη για την μεταμόρφωση του ανθρώπου σε Άνθρωπο. Εξάλλου, αυτό είναι και  το αληθινό νόημα της μόρφωσης, να οδηγεί στην μεταμόρφωση στην ανόρθωση των ψυχών στην έννοια του «άνω θρώσκειν», όπως υπαγορεύει και η ετυμολογική ανάλυση της λέξης άνθρωπος. Το σύγχρονο σχολείο δεν μπορεί να αποσκοπεί απλώς στο να δώσει ένα καλό επαγγελματία στην κοινωνία αλλά κυρίως ένα σωστό άνθρωπο. 

Σε μια εποχή κατά την οποία οι άνθρωποι έχουν πάψει να σκέφτονται, είναι χρέος του εκπαιδευτικού μας συστήματος να καλλιεργεί στους μαθητές όχι μόνο γνώσεις αλλά και γνώμη. Να προετοιμάζει ανθρώπους που δεν θα εγκλωβίζονται στα στενά όρια του εαυτού τους αλλά θα έχουν ανοιχτές τις κεραίες τους, για να συλλαμβάνουν τα μηνύματα της εποχής τους. Να διαμορφώνει ανθρώπους ελεύθερους και κατά συνέπεια υπεύθυνους. 

Το σημερινό  σχολείο οφείλει να κηρύξει τον πόλεμο κατά της αδιαφορίας που μεταβάλλει τους μαθητές σε παθητικούς δέκτες χωρίς κρίση για αυτά που συμβαίνουν γύρω τους. Θα πρέπει να ενθαρρύνει την έννοια της συμμετοχής που αποτελεί την πεμπτουσία της λειτουργίας του δημοκρατικού μας πολιτεύματος. Να καλλιεργεί την αξία του εθελοντισμού και της αλληλεγγύης απέναντι σε κάθε συνάνθρωπό μας που έχει ανάγκη. Να ενισχύει την ευαισθητοποίηση των μαθητών απέναντι στα διάφορα κοινωνικά ή περιβαλλοντικά ζητήματα και να τους ωθεί να αναλαμβάνουν  ενεργό δράση για την αλλαγή του σύγχρονου κόσμου. Με λίγα λόγια να διαμορφώνει τον πολύπλευρο άνθρωπο, τον Homo Universalis και όχι έναν αυριανό  Homo Robato (άνθρωπο ρομπότ). 

Για να επιτύχει όμως όλους αυτούς τους στόχους το σημερινό σχολείο, απαιτείται μια πολύ βασική προϋπόθεση. Οι σημερινοί νέοι μεγαλώνοντας μέσα σε μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα ατομικιστικού ωφελιμισμού και ζώντας μέσα σε μια βαθιά ανταγωνιστική  αλλά και εγωιστική κοινωνία, είναι ανάγκη να στραφούν κάποια στιγμή από το «εγώ» στο «εμείς». Δεν αρκεί να ενημερώνονται και να ενδιαφέρονται αποκλειστικά και μόνο για τα δικά τους δικαιώματα. 

Θα χρειαστεί  κάποια στιγμή να αγωνιστούν και για τα δικαιώματα του άλλου. Και αυτός ο άλλος μπορεί να είναι είτε ο διπλανός τους είτε ένας άνθρωπος άγνωστος σε αυτούς. Το εκπαιδευτικό μας σύστημα λοιπόν πρέπει να καλλιεργήσει την ευαισθησία για τον συνάνθρωπο. Να βοηθήσει τους νέους να συναισθανθούν το βαθύτερο νόημα των στίχων του ποιητή Τζόν Ντόνν:  «Κάθε ανθρώπου θάνατος είναι και δικός σου θάνατος. Γι’ αυτό ποτέ μην στέλνεις να ρωτήσεις για ποιον χτυπάει η καμπάνα. Χτυπάει για σένα».

 Χρειάζεται όμως και κάτι ακόμα. Τα σημερινά παιδιά πρέπει να συνειδητοποιήσουν πως  απολαμβάνουν μια σειρά δικαιωμάτων που κατακτήθηκαν μέσα από τον αγώνα όλων των προηγούμενων γενιών. Έχουν κληρονομήσει ένα κοινωνικό κεφάλαιο δικαιωμάτων που σχηματίστηκε μέσα από τις καταθέσεις όλων των προηγούμενων και το οποίο οφείλουν όχι απλώς να το διατηρήσουν αλλά και να το επαυξήσουν. Για να συμβεί όμως αυτό, δεν αρκεί απλώς να διεκδικούν τα δικαιώματά τους. Θα πρέπει να ανταποκρίνονται και στις υποχρεώσεις τους. Γιατί η ύπαρξη των δικαιωμάτων στηρίζεται στην εκπλήρωση των υποχρεώσεων. 

Στηρίζεται όχι στη νοοτροπία του «θέλω» αλλά στη νοοτροπία του «δίνω». Βασίζεται στην έννοια της ευθύνης που αποτελεί την θεμελιώδη αρχή του δημοκρατικού μας πολιτεύματος. Γι’ αυτό και όταν ορισμένοι ανεγκέφαλοι νεαροί καταστρέφουν το άγαλμα ενός Ρήγα ή ενός Κοραή θα πρέπει να γνωρίζουν ότι δεν ασεβούν απλώς απέναντι στην Ιστορία. Ασεβούν απέναντι στα ίδια τους τα δικαιώματα που διαμορφώθηκαν μέσα από τις θυσίες του παρελθόντος.

Χρειαζόμαστε λοιπόν μια άλλη Παιδεία που να μη φοβάται να μιλήσει στα παιδιά για τα δικαιώματα αλλά και για τις υποχρεώσεις τους. Μια Παιδεία που θα προετοιμάζει το μέλλον χωρίς να φοβάται το παρελθόν. Μια Παιδεία που θα καλλιεργεί στους νέους γνώσεις και δεξιότητες αλλά με γνώμονα το σεβασμό στις μεγάλες πανανθρώπινες αξίες. Μια Παιδεία  που θα αναγνωρίζει την μοναδικότητα του ατόμου αλλά ταυτόχρονα θα αναδεικνύει τη σημασία της υγιούς συλλογικότητας. 

Μια Παιδεία  που θα ισοδυναμεί με το άναμμα μιας φλόγας στις ψυχές των νέων ανθρώπων για  ένα καλύτερο αύριο. Εκεί πρέπει να δοθεί η μάχη. Γιατί όπως λέει και ο ποιητής, «αν δεν καώ εγώ, αν δεν καείς εσύ, αν δεν καούμε εμείς, πώς θα γεννούν τα σκοτάδια φως»;

Αντώνιος Σ. Ψύρης
Φιλόλογος-Ιστορικός
Διευθυντής Γυμνασίου Εκπαιδευτηρίων Δούκα

https://www.protothema.gr/blogs/adonis-psuris/article/849518/gia-mia-paideia-anthropias/

Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2018

Ταινίες με θέμα τις ειδικές ανάγκες

Από συνάδελφο δάσκαλο:
Ταινίες με θέμα την αναπηρία (ειδική ιδιαιτερότητα κατ' εμέ )
«Το μαύρο μπαλόνι» (Οικογένεια με παιδί με αυτισμό)
«Εμείς οι δύο» (Ενήλικας με σύνδρομο Down)
«Temple Grandin» (Η βιογραφία της πιο διάσημης γυναίκας με αυτισμό-Temple Grandin)
«Ο βροχοποιός» (Η σχέση με έναν αυτιστικό αδερφό)
«Τhe Forest Gump» (Η ζωή ενός ατόμου με νοητική καθυστέρηση)
«Ένας υπέροχος άνθρωπος» (Η ζωή ενός ατόμου με σχιζοφρένεια)
«Το όνομα μου είναι Σαμ» (Ενήλικας με νοητική καθυστέρηση σε πατρικό ρόλο)
«Τα παιδιά ενός κατώτερου Θεού» (Σχετικά με την κώφωση)
«Το αριστερό μου πόδι» (Κινητική αναπηρία)
«Η όγδοοη ημέρα» (Η γνωριμία με ένα άτομο με σύνδρομο Down)
» Η θάλασσα μέσα μου» (Τετραπληγία και το ζήτημα της ευθανασίας)
«What’s eating Gilbert Grape» (Οικογενειακές σχέσεις & παιδί με νοητική καθυστέρηση)
«The Memory Keeper’s daughter» (Υιοθετημένο παιδί με σύνδρομο Down)
«Ο σολίστας» (Σχιζοφρένεια)
«Ο γυρισμός» (Παραπληγία)
«Γεννημένος την 4η Ιουλίου» (Παραπληγία)
«Στη φωλιά του κούκου» (Ψυχική διαταραχή)
«Ο μικρός σολίστας» (Τύφλωση)
«Κάνε μια ευχή» (Μυασθένεια)
«Άρωμα γυναίκας» (Τύφλωση)
«Ο Mozzart και η φάλαινα» (Αυτισμός)
«Ben-X» – ελληνική απόδοση: «Ο διστακτικός ήρωας» (Αυτισμός)
Οι άθικτοι (Τετραπληγία)
Τα ξυπνήματα (Αναπηρία)
Lorenzo’s Oil (Μυική δυστροφία)
«Like stars on Earth» (Δυσλεξία)
«Ο λόγος του Βασιλιά» (Τραυλισμός)
«Εxtremely loud and incredibly close» (Αναπτυξιακές Διαταραχές)
«Blind dating» (Αισθηματική κομεντί για ενήλικα με τύφλωση)
«The Boy Inside-Το αγόρι Εντός» (Σύνδρομο Άσπεργκερ)
«Snow Cake» (Αυτισμός)
«Dear Frankie» (Συγκινητική ιστορία παιδιού με κώφωση)
«The other sister» (Νοητική καθυστέρηση)
«Precious» (Σωματική και συναισθηματική κακοποίηση παιδιού)
«The diving bell and the butterfly» (Σωματική αναπηρία)
«Miracle worker» (Τύφλωση-Η ιστορία της Έλεν Κέλερ)
«Adam» (Σύνδρομο Asperger)
«That’s what I am» (Σχολικός εκφοβισμός, το θέμα της διαφορετικότητας της εμφάνισης, των ενδιαφερόντων κ.ά.)
«Μετά τη Λουτσία» (Σχολικός Εκφοβισμός-Σχολική Βία)
«Molly» (1999) (Νεαρή κοπέλα με αυτισμό που θα αναλάβει την κηδεμονία της ο ανήξερος αδερφός της)
«Safe Harbor» (Παραβατική συμπεριφορά)
«The special need» (H Ειδική Ανάγκη)
Μία καταπληκτική ταινία-ντοκυμαντέρ που είδα πριν λίγες ημέρες στο Φεστιβάλ Ντοκυμαντέρ Θεσσαλονίκης-2014. Η ανάγκη των ατόμων με ειδικές ανάγκες είναι παρόμοια με τη βιολογική ανάγκη κάθε ενήλικου ατόμου. Ανάγκη για αγάπη, αποδοχή, συντροφικότητα και φυσικά, ενεργή σεξουαλική ζωή. Πώς, όμως, αυτό μπορεί να κατακτηθεί και να διατηρηθεί από έναν ενήλικα με Asperger; Έναν ενήλικα που κατανοεί τα κοινωνικά δρώμενα όχι όμως και τις ερμηνείες για καθένα από αυτά. Συγκινητικό και άκρως ρεαλιστικό το περιεχόμενο-αφού πρόκειται για ντοκυμαντέρ. Παράλληλα, αναδεικνύεται το βάθος της πραγματικής φιλίας που μπορεί να αναπτυχθεί ανάμεσα σε ένα άτομο με Asperger και στους άλλους ενήλικες. Οι δύο φίλοι του Αινεία, θα ταξιδέψουν μαζί του σε Αυστρία και Γερμανία για να του βρουν την κατάλληλη σύντροφο…
«Sybil» (Διαταραχή πολλαπλής προσωπικότητας)
Mockingbird dont sing (Νοητική καθυστέρηση, εγκλεισμός, κοινωνική υστέρηση)
«Η Θεωρία των πάντων» (Σύνδρομο κινητικού νευρώνα, υψηλή νοημοσύνη)
Η κάθε μία από αυτές κρύβει ξεχωριστά διδάγματα και αληθινά «μαθήματα ζωής»!

Κυριακή 28 Φεβρουαρίου 2016

Σε ένα κόσμο που αλλάζει...

ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΙ ...

Τα νούμερα αποτυπώνουν την τραγική ...ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΕΙΔΟΜΕΝΗ | BriefingNews




          Ζω σε ένα κόσμο  που αλλάζει,  με τρομάζει...
          Άνθρωποι ξεριζωμένοι, κυνηγημένοι, καταδικασμένοι...
          Μανάδες που κλαίνε, λυγίζουν, ουρλιάζουν...              
          Παιδιά, πονεμένα, πληγωμένα, μόνα, δυστυχισμένα...
          Ήχοι σκληροί, όπλα παντού, βία, μίσος, απειλή...
          Λαοί  που αφανίζονται, υποφέρουν, εκπνέουν...
          Ηγέτες μικροί, εχθρικοί, σκληροί και αδίστακτοι...
          Ζω σε ένα κόσμο  που αλλάζει,  με τρομάζει...      

            Κ.      

Πέμπτη 28 Μαΐου 2015

Παγκόσμια Εβδομάδα Δράσης για την Εκπαίδευση


     Η συμμετοχή μας στη Παγκόσμια εκστρατεία της Actionaid 2015 για την εκπαίδευση.
     Να ευχαριστήσω τους μαθητές και τις μαθήτριες του 4ου ΓΕΛ Ζωγράφου για τη συμμετοχή
     τους και τη βοήθειά τους στην ολοκλήρωση της δράσης.
     Ενώσαμε τις φωνές μας με τα παιδιά σε όλο τον κόσμο και διεκδικούμε ... 
     Θέλουμε εκπαίδευση που να ....ελευθερώνει!


Τετάρτη 3 Απριλίου 2013

21 Μαρτίου: Διεθνής Ημέρα για την εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων και του Ρατσισμού στην κοινωνία και την εκπαίδευση!

 



Η 21η Μαρτίου είναι η Διεθνής Ημέρα για την εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων και του Ρατσισμού στην κοινωνία και την εκπαίδευση. Η Ημέρα αυτή είναι μια ευκαιρία για την εκπαίδευση να ενισχύσει τις δράσεις για την προάσπιση των δικαιωμάτων όλων των παιδιών και την αποτροπή φαινομένων ρατσισμού και διακρίσεων μέσα στη σχολική κοινότητα. Η εκπαιδευτική κοινότητα οφείλει να διαμορφώνει συνθήκες που προάγουν τις αξίες της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης, του σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων, της ειρήνης και της ελευθερίας.

Στη χώρα μας, με βάση το Σύνταγμα, εξασφαλίζεται στον καθένα το «δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη […] Όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων…» (άρθρο 5 §2 και 3 του Συντάγματος).
Σύμφωνα με τα άρθρα 2 και 4 του Ν. 3304/2005 «Εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης», απαγορεύεται η άμεση ή έμμεση διάκριση λόγω εθνοτικής καταγωγής στον τομέα της εκπαίδευσης.

Οι διεθνείς συμβάσεις επίσης που έχει συνυπογράψει η χώρα μας (Διεθνής Σύμβαση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Ν. 2462/1997 – ΦΕΚ 25/26-02-1997, τ. Α΄ ̇ Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, Ν.2101/1992 – ΦΕΚ 192/02-12-1992, τ. Α΄), δίνουν τη δυνατότητα στα σχολεία και στους εκπαιδευτικούς να υπηρετούν καθημερινά και να προάγουν τις αξίες του σεβασμού στην ανθρώπινη ύπαρξη, στην ελευθερία, στην ισότητα και στην αλληλεγγύη για όλα ανεξαιρέτως τα παιδιά που φοιτούν στα σχολεία της χώρας μας. Δίνουν τη δυνατότητα στους εκπαιδευτικούς να διαμορφώνουν δημοκρατικούς και ενεργούς πολίτες με κριτική σκέψη, ικανούς να αντιμετωπίζουν φαινόμενα ρατσισμού και φυλετικών διακρίσεων και να οικοδομούν ένα σχολείο αλληλεγγύης, ανοχής, και σεβασμού των δικαιωμάτων όλων των μαθητών.


Οι εκπαιδευτικοί, ιδιαίτερα στις μέρες μας, πρέπει να αισθάνονται ασφαλείς και με βάση το θεσμικό πλαίσιο και τα Αναλυτικά Προγράμματα (Δ.Ε.Π.Π.Σ. και Α.Π.Σ.), να μην επιτρέπουν παρεμβάσεις από εξωθεσμικά κέντρα και παράγοντες, που καμία σχέση δεν έχουν με τα δημοκρατικά ιδεώδη και τις αξίες της ανθρωπιστικής μας παιδείας.
Ο ρόλος της εκπαίδευσης μέσα στο σύγχρονο πλουραλιστικό και πολυπολιτισμικό πλαίσιο αναδεικνύεται πρωταρχικός. Χρειάζεται να μετασχηματίσει τις δράσεις και τον προσανατολισμό της, υιοθετώντας πρακτικές που να διέπονται από το ανθρωπιστικό ιδεώδες, τις αρχές και αξίες της Δημοκρατίας, ιδιαίτερα στην υποχρεωτική εκπαίδευση. Το Σχολείο έχει όλα τα εχέγγυα για να βοηθήσει τους μαθητές να ανοικοδομήσουν τις αξιακές τους θέσεις και να τους καθοδηγήσει ατομικά και ομαδικά στην:

1. Ειρηνική συνύπαρξη των ατόμων που ζουν σε μια χώρα, στη βάση της ισονομίας και της ισότητας.
2. Αλληλοκατανόηση και αλληλεκτίμηση των ανθρώπων.
3. Αποδοχή και το σεβασμό της πολιτισμικής ετερότητας, γιατί η διαφορά είναι δικαίωμα και όχι προνόμιο.
4. Καταπολέμηση ρατσιστικών τάσεων, προκαταλήψεων και εκδηλώσεων μισαλλοδοξίας και ξενοφοβίας, ώστε οι διαφορετικές κοινωνικές ομάδες που ζουν σε μια χώρα, να μπορούν να επικοινωνούν απρόσκοπτα μεταξύ τους και να συμβάλλουν για την πρόοδο και την ευημερία της.
5. Εμπέδωση της αλληλεγγύης.
6. Παροχή ίσων ευκαιριών σε όλα τα άτομα για εργασία, εκπαίδευση και κοινωνική και οικονομική ανέλιξη και πρόοδο.


Ποιας φυλής ανύπαρχτης ο γόνος να 'μουν        τότε μόνο ενόησα
            που η σκέψη του Άλλου
            διαγώνια σαν ακμή γυαλιού
            και Ορθόν ως πέρα με χάραζε
       ..............................................
«Βλέπεις» είπε «είναι οι Άλλοι
και δε γίνεται Αυτοί χωρίς Εσένα
και δε γίνεται μ' Αυτούς χωρίς, Εσύ
Βλέπεις» είπε «είναι οι Άλλοι
            και ανάγκη πάσα να τους αντικρίσεις
η μορφή σου αν θέλεις ανεξάλειπτη να 'ναι
            και να μείνει αυτή.

Οδ. Ελύτης, « Άξιον Εστί»


http://gmakrakis.blogspot.gr/2013/03/21.html